عزیزم خاطراتتو گذاشتی عجل و گفتی و رفتی

خوبی حامدم؟ دلم واسه تنگ شده می فهمی دوست دارم خون گریه کنم حامد دلتنگتم دیگه طاقت

ندارم می خوام بیام پیشت اما نمی دونم ودکشی راه درستیه یا نه تو این مدت که غیبت داشتم

تو بیمارستان بودم حامدم نمی دونی چقدر دعا کردم که زنده از در بیمارستان بیرون نیام

خوم جایی نرم جنازم یه راست بره قبرستون زیر خاک همونی که و سال ازگاره تورو از من جدا کرده

ای خدا چی بگم که دلم آروم بگیره تو خدایی تو بزرگی چرا  صلاح نمی دونی من بیام پیش خودت

می خوای عذاب بکشم از من چی مونده خدا؟

چی مونده خودت ببین از من دیگه هیچی باغی نمونده بعدا اونا خانواش باید هرروز خوش باشن؟

عجب دل بزرگی دارند ادم هر چقدر هم خوش باشه مرگ اولادشو فراموش نمی کنه

رااستی داریوش داداشت دوباره ازواج کرد سر همون زن داداشت که به خاطر ما چقدر کتک

خورد هوو آورد الهی بگردم نمی دونی چقدر گریه می کرد می گفت دلش واسه آبجی ابجی

گفتنای  تو تنگ شده ُدوستت پوریا هم ازدواج کرد با اون دختره یادته مامانش چاق بود

مرضیه یادته؟

همه دارن میرن اما ما به هم نرسیدیم

روزها بي تو سپري مي شد
فرشته ي من قشنگ من
همانطور که من تورا دوست دارم تو نيز مرا دوست داشتي و اين دل  نااميد مرا در خواب با لبخند شيرين و مهر اميز خود اميدوارم و روشن ساز
چه اروزهايي داشتيم ولي خانواده تو چنان  آتشي من خرمن اميدو آرزوهايمان زدند که جز خاکستر چيزي  از آن باقي نماند  حال با ناله اي سوزنده با اهي دلخراش هر لحظه به خود مي گويم اي ارزوي من
زودتر به سراغم بيا تا من هم اوج بگيرم و در کنار محبوبم زندگي کنم اما افسوس که هنوزم سراغم نيامده فرشته ي خوبه خدا "عزرائيل" .......

ایییییییییییییییییییییی خدا پس کی می شه که منم برم ......

نمي دونم جي مي خوام بنويسم اما براي بارها مي خوام حرفاي دلمو بنويسم من نه فرشته ام نه از جنس آسمون و نه به قول اون نويسنده معروف يه کلوخ تيپا خورده من
فقط يه ادمم ساده دل و تناي کوچولو نامي نداشت نامش تنها انسان بود و تنها دارائيش تنهايي ...)!)
و شايد گاهي هم به خاطر از دست ندادن عشقش و از شدت دوست داشتن اون بدبين ...)آدمي که دوست داشت همه رو دوست داشته باشه و به همه عشق بورزه و باهمه زلال باشه
اما افسوس که ادماي ديگه گاهي اين چيزارو حس نمي کنن و يا نمي خوان حس کنن وقتي بهشونمي گي کسي رو دوست داري وقتي که نزکترين کسشون مي شه تمام زندگيت تازه ياشون مي يفته که ببرنش و تور با تمام خاطراتت درست زماني که بهش احتياج داري تنها ميذارن و ميرن  به همين سادگي به چه جرمي
هنوزم نمي دونم شايد به خاطر اينکه با همون سادگي بچيگي بهش مي گفتي دوستت  دارم 1000 تا مي دونيد انتظار خيلي سخته بيشتر از اون چيزي که فکرشو بکنيد تا حالا چشم به راه مرگتون بوديد؟
ولي اخرش ........

عادت کردم به برات نوشتن اگه تونستی عادتمو ازم بگیر

خطاب به پدرو مادرت

نمی خوایم بگیم من و حامد ازتون متنفریم نمی خوایم بگیم دیگه احترام گذشته رو براتون قائل نیستیم

می خوایم بگیم شناها به ما بد کردید

هیچ وقت نگفتم برای دوست داشتن پایانی لازمه.همیشه از اغاز گفتم و بی پایان گذاشتم شما از پایان

صحبت کردید (حقمون اینه ؟!...)

بهتون گفتیم دوست داریم همدیگرو گفتید به هم فکر نکنید (حقمون اینه؟!....)

گفتم باشه اگه راحت می شید اگه  دیگه نمی گم دوستش دارم .ولی ازم نخواید فراموشش کنم ازم

نخواید از قلبم بیرونش کنم.

ولی حامد تو بودی که گفتی:وقتی دو نفر همدیگرو دوست دارن همیشه باید خودشونو فای خودخواهیه

یا خودشون کنن یا اطرافیانشون گفتم حامد من می کشم کنار تا اونا راحت باشن

دیگه جلوتونو ظاهر نمی شم اما حامد یادته تو بودی که کوبوندی تو صورتم گفتی حق نداری جا بزنی 

گفتم من فقیرم گفت:می خوام باهات ازدواج کنم گفتم دیگه نمیذارم صدامو بشنوی تا دلتون برام

بسوزه ..................

البته اگر دلی داشته باشید نمی خوام واسه من بسوزه (اخه سوختن بد دردیه)

اه  چقدر دریر می گذره تا برسم به مرگم

همیشه همینطور بوده وقتی می خوای زمان یکم زودتر بگذره انگار عقربه ها باهات لج می کنن تا حسابی کفریت کنن این روزا که دیگه غمو اندوه ول کنمم نیست زمان خیلی دیر می گذره

ولی عیبی نداره همین روزاهم میگذره همین روزای پر از درد یه روزی یه خاطره ای می شه که دیگه تکرار شدنی نیست یه روزی چشم باز می کنی می بینی داری فارق التحصیل می شی و مجبوری با کلی خاطات قشنگ اغوشتو به روی عشقت باز کنی اما وقتی داری می دویی طرف عشقت یکی یه جوری می زنه تو دهنت تا پرتاب می شی همونجای اول و اون میره به همین سادگی تنهات کمیذاره چون بریده چون دیگه امیدی واسه زندگی بدون تو نداره چون می خواد بگه من این قدم با این هیکلم نمی تونم دوریتو تحمل کنم اره به همین سادگی خودشو توجیح می کنه

فکر کنم سخترین لحظه که حتی از لحظه های خیانتم سختره لحظه خداحافظی از کسایی که حداقل تمام خاطرات بچگیت با وجودشون پر شده کسایی که باهات دوستی کردند و کسایی که باهات دشمنی کردن کسایی که قدر دوستی و می دونستند و کسایی که فقط وفقط خودشونو وپولشونو می دیندد به همین راحتی یه روز چشم باز می کنی می بینی همون بدبدا عشقتو خفه کردند کشتنش زندانیش کردن بعضیاشونو بازم می بینی ولی بعضیاشون ازت فرار می کنن خودشونو ازت قایم می کنن

یا اوری همه اینا چیزیه که به شدت اذیتم می کنه به خصوص مرور صحنه ای که شاید هم اتفاق نیفته یعنی لحظه ای که برای همیشه از کسی که دوستش داری خداحافظی کنی و شاید بدون خداحافظی از کجا معلوم....

گاهی به این موضوع فکر می کنم باران خوب بخون این قسمتو  

تو اینده نه چندان دور یه موقع احساس می کنی داری همه چیرو از بالا می بینی انگار یه عده آدم سیاه پوش رویه یه قبر خاکی ایستادن و بعضیاشون بی تابی می کنن همشونو می شناسم اما  اون مردی که  داره دنبال یه چیزی می گرده  رو نمی شناسم مثل اینکه داره دنبال من می گرده اما به قبر نگاه نمی کنه پشتش به منه اما آشناست قامت بلندی داره میرم جلوتر تو جمعیت اون منم که اونجا خوابیدم پس من مردم حالا فهمیدم که اون مرد کیه می دوئم دنبالش پشتشم درست پشتش دستم می ذرام پشتش بر می گرده آه خدایا اون حامد اون عشق من اونکه دنبال من می گرده بغلش می کنم اندازه تمام دنیا اندازه تمام دلتنگی هام می بوسمش حالا ما خوشحالیم همه دارن گریه می کن اما خدایا چی می بینم بلاخره ه رفتم آه خدایا ممنون 

تو یادگار من بودی افسوس که نیستی تو پیشم

اینو بهت گفته بودم نباشی دیوونه می شم

زود رفتی گلم  حیف بودی گلم غصه هامو به کی بگم؟

وقتی فکر می کنم خاک چه عظمتی داره خاک چه قدرتی داره که می تونه یه جسم خیلی بزرگ هم استخون کنه

 به خاک حسودیم می شه می دونی چرا چون تورو تا ابد تو اغوشش گرفته دلم واسه گرمی اغوشت تنگ شده از وقتی دیگه تو بغل تو نیستم همیشه استخونم از سرما می لرزه حتی تو همین تابستون من گرمی خورشیدو نمی خوام من گرمی آغوش تورو می خوام واسه همین یه گونی پر خاک گذاشتم بالا پشتبوم وقتی تمام بدنم تورو می خواد می رم بالا پشتبوم اون گونی رو با تمام قدرت بغل می کنم محکم اونوقت یه جورایی آروم می شم چون همون خاک که جسم قشنگ تورو بغل کرد

حق خاک که تک تک انسانهارو تو آغوش بکشه اما تورو خیلی زود تو اغوش کشید تو انقدر خوب بودی که همه آرزوی با تو بودن رو داشتند اما بلاخره خاک لعنتی تورو از من گرفت

حامد همیشه می گم خدایا من که یه دختر بودم مثل از سگ تا شب کار می کرد خدارو سر شاهد می گیرم  از صبح تا ظهر دانشگاه بودم  بعد می رفتم شرکت سر کار از ۹ به بعدم تو اون رستو.ران ظرف می شستم شبا هم تا صبح درس مس خوندم تا مادر پدر حامد از من اشکال نگیرن واسه اینکه انقدر کار می کردم خیلی لاغر شده بودم یادمه زن داداشت خیلی توپول بود همیشه مامانت می گفت اگه می خوای به پسر من بیای باید مثل زن داریوش چاق بشی فکر می کرد منم مثل خودشون نوکر جلومه که روز تا شب واسم کار کنن واسه حرف مادرت یادته یواشکی از تو یه عالمه قرصهای سنگینو جورواجور گرفتم می دونی هنوزم واسه اون قرصها خون بالا میارم مامانت بابات فقط از من ماشین می خواستند می گفتند چه معنی داره دختر ماشین نداشته باشه من رفتم که کلیه امو بفروشم یادته؟ وقتی علی بهت گفت خوابوندی تو گوشم گفتی تو غلط می کنی لازم نکرده

حامدم هر چی بخوام بگم باز کم گفتم

راستی می خوام بر شمال همون جایی که با هم رفتیم یادته رفتیم ویلای شما یه سگ سیاه تا کجا دنبالم دویید نگو تو گفته بودی یادته چقدر زدمت اما تو دردت نمی گرفت دست من درد می گرفت از بس که هیکلی بودی یادته با هم رفتیم تو پوستتو بسوزونی اخه من برنز خیلی دوست داشتم

یادته تو شمال گفتی تو رانندگی بلد نیستی وقتی نشستم پشت رول چشمای نازت داشت در میومد زبونم لال می گفتی بهم که تو دختر نیستی تو پسری یادته هرچی خونمون خراب می شدم خودم درست می کردم می گفتی به وجودت افتخار می کنم حالا خیلی وقته که دیگه هی کاری نمی کنم یادته واسه اولین بار نشستم پشت اون اشین با کلاست همیه بهت می گفتم با کماشین نیا با اتوبوس می ریم اما تو به خاطر راحتیه من این کارو نمی کردی با اینکه خونه کلی سرت غر می زدن که داری با اون دختره هرزه رو با ماشین ما می بری؟

یادته  می خواستم امتحانت کنم گفتم بیا پیشک بخواب گفتی خجالت بکش بعد رفتی اتاق پایینی خوابیدی نمی دونی اون شب با چه آرامشی خوابیدم من که همیشه از همه پسرها ترس داشتم صبح دیدم درو اتاق و قفل کردی کلیدشم از زیر در دادای اینور

الهی من قربون اون جسمت بشم که همیشه همه چیزو تو خودش خفه می کرد همیشه احساس می کردم کنارمی اذیت می شی اما حتی دستمم نمی گرفتی من دوستت دارم اینا بگن من باید ازدواج کنم باید برم سر زندگی باید فراکموشت کنم چون روحت اذیت می شه اما خودمونیم ته دلت خوشحالی که تا اخر عمر بهت پایدار بودم همین واسه حامدم عیبی غصه بخور که من ناراحتم اما خوشحالی که انتخابت اشتباه نبوده نمی خوام پشیمون شی از اینکه منو ابتخاب کردی می خوام مثل قدیما بهم افتخار کنی مثل قدیما

دوستت دارم خیلی زیاد

سحر عزیز که توی پست "با من باش از یاس" نظر گذاشته بودی ممنون عزیزم نذار چشمای نازت واسه من ابری بشه و گونه هاتو  خیس کنه اصلا دوست ندارم کسی رو ناراحت کنم

وبدا  عزيز سلام
عاشق شدن به سن و قد نيستبه بزرگي دل
ویداي عزيزم چندتا  حرف که مي خوام به تو بزنم در جواب اينکه خيلي بچه اي و هنوز نمي دوني عشق چيه بايد بگم
1- درسته حرفت هنوز خيلي بچه اي  تو 15 سالته اما من 26 سالمه 
2- خيلي ها هستند که 40 سالشونه 50 سالشونه و....... اما اندازه يه بچه اي که پستونک دهنشه حاليشون نيست
و بلاعکس کسايي هستند با سن کم خيلي مي فهمند من همسن تو بودم که عاشق حامدم شدم سال 77 عزيز دلم
3- خدا بهم صبر بده؟نه من صبر نمي خوام اگه خدا مي خواست بده حامد و بهم ميداد حالا که حامدو نداده بازم صبرو نمي خوام مرگو مي خوام
4-""اما نکته مهم اينکه دنيا به آخر نرسيده تو بالاخره بايد ازدواج کني و زندگي کني..."" به خاطر سن پايينت هيچي بهت نمي گم اما اخرين بارت باشه   که اين حرفو مي زني حامدم به خاطر من خودکشي کرد حالا من برمو ازدواج کنم هرگز هرگز هرگز
اگه بازم مي خواي بياي تووب من  و از اين حرفها بزني لطفا ديگه نيا
در ضمن وبلاگ خوشگلي  داري با روحيه خيلي شاد خوشبحالت به قول بابام بهم مي گه دخترم تو خيلي زود بزرگ شدي
يا حق

سلام یه غریبه
ممنون از نظرات گرانبهات ممنون که منو الگوی خودت قرار دادی ای کاش ادرسی از خودت واسم می ذاشتی تا من بهتر بتونم پیدات کنم و با هات در ارتباط باشم عزیزم

دارم چشم می گذارم

پشت پلک هائی که هر شب ، زير نور ماه

سنگينی می کنند

ابرهائی که شب را از چشم ها يم دزديدند

دارم فکر می کنم

چقدر به درخت بدهکارم

که دست ها يم را به تيغ می کشد !؟

"من از تمام برگ هائی که می بينی

پائيز تر "

نگفته بودی

 پيش از آنکه بيائی

باران می گيرد

چشم ها يم

وقتی از خاطرات تک تک مين ها

 برگشت می خورم

....

از وقتی يادم می آ يد    بزرگ بودم !؟

کودکيم را پای تما م تقو يم ها  جا گذاشتم

کودکيم هنوز

 بوی ر يحان و نان تازه و حرف های در گوشی و صدای شکستن بغض مادر می دهد

کودکيم     هنوز دارد ...

دارم جنگ برا يت نمی سرا يم

باور کن

(تنها ، گاهی

نياز ظالمانه ی  ا ين کلمه ها

 ذهنم را محدود می کند به چند چيز کاملا کوچک...)

وگرنه من سر و سری با مين و خمپاره و ام الرصاص ...

از کدام شب با يد سياهی مو های مادرم را پس بگيرم؟

لابد از خودت پرسيده ای    ها ؟!

بيا

حالا می توانم

به لهجه ی تما م نخل های جنوب برا يت  شعر بسرا يم!!!

در ضمئن من آپ نمی کنم که شما بیاید نظر بدید من اپ می کنم تا کمی آروم بشم

حتما برید ادامه مطلب

هر روز بیشتر از دیروز آرزو مرگ می کنم تا بیام پیش تو بلاخره یکی پیدا شد که درد منو خوب درک کنه ام،اس  اسمشه حامدم می بینی چقدر پیر شدم

دیروز رفتم جلو در خونتون تا برم پیش مامانت دادش پست فطرتت منو دیدی مهدی رو می گم دید که اومدم  بهم گفت حالا اومدی کی رو با خودت ببری شوم کثافت به من گفت هرزه حامد از همون چیزی که همیشه بدم میومد اعصبی شدم حمله کردم روش انقدر منو زد که زیر مشد و لگداش  بدنم سیاه و کبود شد نمی دونی چه دردی داره تمام بدنم من نمی دونم چیکار کردم با خانوادت که با من اینجوری می کنن مامانت اومد بیرون دید مهدی داره منو می زنه شروع کرد به لگد زدن تو پهلو من گفت اون پسرمو کشتی حالا اینو می خوای سکته بدی حامد اینا دیگه کین من غرور دارم یه دختر بیست و شیش ساله ام  با من مثل یه حیوون رفتار می کنن اگه تو وصیت نمی کردی یگه تفم نمی نداختم جلو در خونتون اون مامان و بابای پاپتیت چیکار نکردن با من !!! آخ دلم خونه حامد از همه چی خسته ام اگه بدونی چقدر دوست دارم بیام پیشت چشمامو که می بندم نقش لبات  تو اون تاریکی بدجوری دیوونه ام  می کنه یادته مامانت می گفت باید نیازهای جنسی پسرمو رفع کنی من به مامانت گفتم هرگز ولی تو تنهایی خودمون بهت می گفتم تا می تونی شهوت خودتو تو من خالی کن اما طرف کسه دیگه نرو اما تو حتی با خجالت دستای منو می گرفتی از بس خوب بودی یادته تو اس ام اس هات همیشه بهم می گفتی تو حسرت لباتم تا یه روز خودم لباتو بوسیدم یادته  چقدر خجالت کشیدی چقدر دوستت داشتم پوستت برنز بود یادته لپات اویزون بود همش گازشون می گرفتم الان  دیگه هیچ شیطنتی در من وجود نداره عزیزم

خسته و دربدر شهر غمم شبم از هر چی شبه سیاهتره

زندگی زندون سرد کینه هاست رو دلم زخمه هزارتا خنجره

خاطره خیس

دلتنگم

دلم گريه مي خواهد

ماه کامل است

من تنها،

ميدانم که چشمانت زير نور ماه خواهد درخشيد...

من از تکرار واژه ي دلتنگي خسته ام

من از حروف فاصله بيزارم

من از باد که بوي گيسوانت رانمي آورد دلخورم،

من از هر واژه که نام توبرآن نباشد گريزانم...

بيا که،

بغض کودکانه ام آغوش تو را کم دارد...

حامـــــــــــــــــــــــــدم دوستت دارم

سلام حامدم  من عشق تو دارم میمیرم میدونی چرا چون تو نیستی کنارم چون وجودت تورو جلوی خودم حس نمی کنم می دونی از وقتی که رفتی از پیشم وقتی میرم بیرون همه منو با دستاشون نشون میدن و تو گوش هم پچ پچ می کنن از یکی شنیدن گفت نیگا لیلی حامد وطن دوست اومده بیرون اونا منو می گفتند یکی می گه این دختر دیوونه است یکی می گه بیچاره عشقشو از دست داده خل شده و.......

خیلی ها خیلی چیزا می گن اما خوشحالم که کنار هر حرفی که پشت سرمه اسم تو هم هست به خاطر عشق تو که می گن دختره خل شده راستی بگم  امروز رفتم جلو درتون آخه امروز بدجوری دلم هواتو کرده بود عرستون درو واسم باز کرد رفتم تو اتاقت کلی لباساتو بو کردمو کلی گریه مامانت بدجوری افتاده اما بابات رفته یه زن گرفته یه دختر بچه خیلی هم خوشحاله اما مامانت داره تقاص پس میده مطمئن باش یه روزی باباتم تقاص پس میده اینو مطمئن باش منتظر اون روزی ام که کار بابات بیفته به من دلم واسه مامانت سوخت حامدم حلالش کن بدجور گریه می کرد می گفت دارم چوب ظلمهایی که در حق شما دوتا کردمو می خورم  حامد بغلش کردم ارومش کردم واسش غذا درست کردم آخه تو که نیستی من می شم دخترش می دونم  در حقم بدی کرده اما می گن جواب بدی رو با بدی نمیدن با خوبی میدن همین که پی به اشتباهش برده واسم بسته امروز بعد از دو سال اومدم سر خاکت اخ نمی دونی آخ حامد قلبم ُقلبم داشت وایمیستاد درست مثل همون روزایی که یادته واسه اولین بار که همدیگرو می خواستیم یادته رنگم شد مثل زرد چوبه  وقتی دستمو گذاشتم رو قبرت تا برگهایی که رو قبرت ریخته رو با اب کنار بزنم حالم درست مثل اونوقتی شد که دستاتو واسه اولین بار گرفتم بعد از دوسال امروز یکم خندیدم اگه می دونستم بیام سر خاکت انقدر اروم می شم زودتر میمودم بیا زمین ببین چقدر مامانت پیر شده ببخشش می دونم خیلی کینه ای اما هر چی باشه مامانته من باباتم بخشیدم به خاطر اینکه تورو به وجود آوردند این عذابهایی که می کشم و خواهم کشید واسه تو و این شیرینه درست مثل عسل چون برای تو  برای حامدم تمام زنگیم عمرم نفسم

مادرتو به خاطر من ببخش می بوسمت ثانیه شماری می کنم که بیام پیشت تا به آرامش ابدی برسم

یکی به حامد  بگه

دلتنگ دلتنگم

و راه فراری نیست از این دلتنگی

بار زندگی بر دوشم سنگین

و آوای نا امیدیم بلند

پنجره ای گشوده نیست به باغ مهتاب

اینجا تاریک تاریک است

 یکی به حامدم بگه

شمع امیدم از اشک هایم خیس

و به هیچ حیله ای دیگر روشن نمی گردد

اینجا تاریک تاریک است

 مرا با خود ببرید ای کبوتران مسافر

مرا با خود ببرید

مرا که هرگز بر بامی بلند ننشسته ام

و ستاره ای از آسمان نچیده ام

مرا که به هر نقطه ی خاکی که پا نهادم

باید از دلبستگی ها دل می بریدم

 مرا با خود ببرید ای کبوتران مسافر

مرا با خود ببرید

که اینجا دیگر جای من نیست

و این قلبی که در سینه می تپد دیگر قلب من نیست

قلب مرا در شبی تاریک دزدیدند و رگ های رابطه را بریدند

 به من نگویید آن که رفته باز می گردد

نه ، به من نگویید که رفتگان دیگر هرگز بر نمی گردند

آنچه بر جای می ماند خاکستریست از خاطره ای غبار آلود

و شبحی از یادی که دیگر نه مهربان است و نه خوب

 و شبحی از یادی ، که دیگر نه مهربان است و نه خوب

از من نخواهید که آرام گیرم ، آرام

که قامت آرامشم را طوفانی خشمگین و خروشان

بر خاک فکنده ، بر خاک

و ریشه ی تحملم را از جای کنده ، از جای

 به من نگویید که صبور باشم ، صبور

که کاسه ی حوصله ام از صبر خالی و جام طاقتم شکسته

نه ، از من نخواهید ، به من نگویید

که اکنون منم تنهای تنها ، رو در روی زندگی ایستاده ام

چنين شبي بود کابوس رفتن تو مه مي گيره کوچه ها را بدون پاهاي تو دلم ز غصه خون شد از غم رفتن تو شقايقم داغدار شد دنيا بدون تو نامرد شد لاله از غم تو واژگون شد ستاره هاي آسمون هر شب دارند زياد مي شند تو اين کوير گرم و داغ غصه ها دارند زياد مي شند اما تو بودي که با رفتنت هميشه آسون ابري مي شه گاهي کوير طوفاني موجاي دريا بلتد مي شه و قرمزيه شقايقم بيشتر سر به زيري لاله ها بيشتر شد و اشک توي چشماش اومد من موندم تو کي بودي که با رفتنت دل زير و رو شد اشکاي من هميشه خون شد

دیشب به یاد تو تنها گریستم مستانه گریه کردم، دریا گریستم طوفان غم چو داد گلستان دل به باد بر حال پر پر گلها گریستم من بودم و خیال تو در نیمه های شب بر بخت خویش و این دل شیدا گریستم بیخود شدم ز گریه و رفتم به اشتیاق معراج دل نمودم و آنجا گریستم در جستجوی او ، من آواره ابروار بر کوه و دشت و دامن و صحرا گریستم بر زورق دلم شب تیره به موج غم پنهان به آه بود و پیدا گریستم هر چند نکته سنج و سخن آورم ولیک شب در خیال لعل شکر خواب گریستم

اخرین شب وصالت
شب مرگ خنده هام بود
شب مردن ستاره بغض گنگی تو صدام بود
وقت رفتن تو مردم
توی هرثانیه صد بار
بعد هجرت تو شد باز قربت پنجره تکرار
چشم تو همیشه پیداست
توی آینه های پندار
ای تداعی ای همیشه
به امید روز دیدار
به یاد روز های شاد مدرسه در کنار جواد ترابی
روحش شاد یادش گرامی

این شعر زیبا رو یه نفر به اسمه حسین برا من فرستاده . حسین جون من نمیدونم کی هستی ولی دوست دارم خودتو به من معرفی کنی

غروبا ميون هفته بر سر قبر يه عاشق

يه جوون مياد ميزاره گلاي سرخ شقايق

بي صدا ميشکنه بغضش رو ي سنگ قبر دلدار

 اشک ميريزه از دو چشمش مث بارون وقت ديدار

زير لب با گريه ميگه:مهربونم بي وفايي

رفتي و نيستي بدوني چه جگر سوزه جدايي

 آخه من تو رو ميخواستم اون نجيب و خوب و پاکو

اون صداي مهربونو ،نه سکوت سرد خاکو

تويي که نگه پاکت مرهم زخم دلم بود

ديدنت حتي يه لحظه راه حل مشکلم بود

تو که ريشه کردي با من توي خاک بي قراري

تو که گفتي با جدايي هيچ ميونه اي نداري

پس چرا تنها گذاشتي توي اين فصل سياهي

تو عزيز تريني اما يه رفيق نيمه راهي

داغ رفتنت عزيزم خط کشيد رو بودن من

رفتي و ديگه چه فايده ناله و ضجه و شيون

تو سفر کردي به خورشيد، رفتي اونور دقايق

منو جا گذاشتي اينجا با دلي خسته و عاشق

نميخوام بي تو بمونم ،بي تو زندگي حرومه

تو که پيش من نباشي،همه چي برام تمومه

عاشق خسته و تنها، سر گذاشت رو خاک نمناک

گفت جگر گوشه ي عشق و دادمش دست تو اي خاک

نزاري تنها بمونه،همدم چشم سياش باش

شونه کن موهاشو آروم شبا قصه گو براش باش

و غروب با اون غرورش نتونست دووم بياره

پاکشيد از آسمونو،جاشو داد به يه ستاره

اون جوون  داغ ديده با دلي شکسته از غم

بوسه زد رو خاک يار و دور شد آهسته و کم کم

ولي چند قدم که دور شد دوباره گريه رو سر داد

روشو بر گردوند و داد زد:به خدا نميري از ياد

خواهر خوبم پرنیان عزیزم

ميدونم چي ميگي من الان تقريبا 3 ساله  كه حامدمو با از دست دادم تا قبل از اينكه اين اتفاق برام بيفته به خدا خيلي ايمان داشتم اما الان ازش كاملا رو برگردوندم از دست دادن ناگهاني حامد  سخت داغونم كرد عزيزم ما داشتيم  واسه هم میجنگیدیم اما پدرومادر بی مردوتش قبول نمی کردند  تا اینکه اون اتفاق افتاد خيل وحشتناك بو د حامدم  رفت و من از اون  موقع تا حالا ديگه خدارو قبول ندارمتا موقعه اي كه خودم برم پيشش

خدا روح  عشقمو شاد کنه  ادمهای خوب مثل حامد  فرشتن كه زود پر ميكشن و ميرن

خواهر خوبم سلام

وقتي از فزاق عشق  صحبت ميشد با افتخار به چهره حامد  مي نگريستم و از داشتن  عشقی  چنين مهربان به خود مي باليدم . انگار كه حامدم  هميشه با من است و اين افتخار تا آخر عمر مرا همراهي مي كند . هرگز معني هجران را نمي فهميدم و از دست دادن را درك نميكردم .

ولی دوسال و نیم است كه وقتي صحبت از هجران مي شود گريه امانم نمي دهد . وقتي نام   عشق  مي آيد بغضم مي تركد . ديگر كسي نيست كه با افتخار در سيمايش بنگرم و با غرور صدايش بزنم . دوسال و نیم  است كه حامدم  در زير خاك خوابيده و جوابم را نمي دهد . نمي توان باور كرد . حامد   سرحال و سرزنده من كه در آخرين لحظات عمرش با پاي خود به بيمارستان به ملاقات من اومد و به خونه خودشون رفت  و دیگر  هرگز بازنگشت . باورم نمي شود كه ديگر نمي بينمش . باورم نميشه كه صدامو نميشنوه . باورم نمی شه که صداشو نمیشنوم  

خواهر خوبم هجران عشق  خيلي سخته . حالا مي فهمم كه خيلي سخته و غير قابل تحمل ...

سلام حامد

دلگير مباش از "عشق"‌ات اگر مانده‌است در راه.

بخاطر دارم خوب دو سال پيش را، وقتي عزم سفر كردي بي هيچ. آمدي به اين غربت.

گفتي:"مي‌روم، مي‌آيي؟"

گفتم:"بمان، مي‌آيم"

و نماندي و من ماندم. تو رفت يدو سال پيش اين روز.

گفتي:"نمان در اين غربت"

مي‌بيني حامد، مي‌بيني كه مانده‌ام. توان رفتنم نيست.

هنوز هم التهاب آنروزها با من است و زمان، نبود تو را بيشتر مي‌كند. كجاست عادت خاك؟ كجاست سردي‌اش كه مرا نمي‌گيرد. باور دارم كه هستي. هنوز منتظرم كه چشمان منتظر تو را ببينم، وقتي مسافرِ خانه تو مي‌شوم. سايه مانده روي ديوار اتاقت غريب است و غريبي مي‌كند. هنوز بغضم مي‌شكند وقتي عقربه‌ها مي‌رسند به 2 نصفه شب  وقتي قلبت ايستاد و قامت بلندت ترك خورد...

 حامد دلگير مباش از من اگر بد شده‌ام اين روزها. دلگير مباش از من اگر بد مي‌كنم با خود.

اينجا نشسته‌اي، روبروي نگاه من و نگراني، مي‌دانم.

مي‌روم حرم به پاي دل، كه پاي رفتنم بسته‌است. درها به رويم زنجير است، مي‌مانم پشت قفل‌ها. و با آب مانده حوض وضو مي‌گيرم!

مي‌دانم بد شده‌ام تو مي‌داني و خدا و همين است كه تنها مانده‌ام بي تو.و همه چيز من چنان گم شده ميان غبار، كه خود را هم نمي‌بينم.

روي از من مگردان در اين لحظات نياز.

هنوز هر سال زنده مي‌شوي اين روزها و مي ماني تا تابستان  سال بعد ‌كه باز هم ساعت، زنگ دو را بنوازد دنگ دنگ، در 22 شهریور و من بلرزم تمام.

و اما نامه ی امروز من به حامد......

حالا که رفتی واسه همیشه تورو دست خدا نمیسپارم،فقط میگم خدانگهدارت باشه عزیزم عزیز دلم،اگه تورو دست خدا بسپارم میدونم و مطمئنم خدا حق منو  و توروحق دل بی کسمون رو که ظالمانه تو حسرت  گذاشتن  از خانوادت  میگیره ولی میگم خدانگهدارت باشه،خدا همیشه کنارت باشه همراهت باشه عزیز دلم.برو برو ولی بدون این رفتن بدون من برام  زندگی نمیشه،عمو ابوافضل و خاله فریده برید  یاد بگیر که چه جوری خوشبختی رو توی دستای پسرتون بود اما....  خوشبختی به اون چیزی که شما فکر میکنید نیست خوشبختی یک قدمی پسرتون  بود ولی کور بودیدو  ندیدید، توی عشقمون................. ظواهر دنیا جلوی  چشمات رو گرفته بود شما  خوشبختی مارو ندیدید ندیدید، منو حامد و  با خود خواهیاتون آتیش زدیدو رفتیدحامد تورو خدا تورو به چشمات قسمت میدم اونجا منتظرم باش  به کسی  نگی دوست دارم،عمو ابوافضل و خاله فریده  دیگه بعد از این همه بازی بامن دیگه با کسی بازی نکنین .تورو خدا تورو خدا با احساس زیبای دوتا  انسان بازی نکنین  وبا غرورتون  زندگی ساده ی دو  انسان رو  خراب نکنین .برید  که هروقت یادم افتادی به فکر بدیهام باشید  همه ی روزای بد من و حامد و رو جلوی چشماتون بیارید به دستای خالیم فکر کنید  ،اینجوری خیلی راحت فراموشمون  میکنید.

سلام حامد سلام عزیز دلم ،دیشب خوابتو  دیدم ،دیشب خواب دیدم دارم باهات با  تلفن حرف میزنم نمیدونی توی خواب وفتی  صداتو میشنیدم بال بال میزدم ،توی خواب با خودم فکر کردم دارم خواب میبینم ،ولی نه انگار داشتم باهات حرف میزدم،ولی  حیف وقتی چشمامو باز کردم دیدم فقط یه خوابه همین دیدم یه خوابه،حامد  عزیز دلم ،باورت نمیشه دلم واسه شنیدن صدات یه ذره شده،ولی حیف که نیستی، توی خوابم فقط صداتو شنیدم کاش میشد  توی خوابم میدیدمت اما نشد........................................................

توی این روزای بی کسی گوشم همیشه به تلفن چسبیده بود نمیدونی چقد منتظر  تماست بودم چقد منتظر شنیدن صدات بودم همیشه به تلفنت زنگ میزدم ولی هربار که زنگ میزدمو خاموش بود دنیا دور سرم میچرخید،نمیدونی که دلم واسه شنیدن صدات یه ذره شده ،دلم میخواست قبل از  رفتن از این شهر فقط یه باره دیگه صداتو بشنوم  اما افسوس که دیگه نیستی ،و فقط بهت بگم تولدت مبارک عزیز دلم،حالا که تو دیگه نیستی دیگه کسیرو ندارم بهم بگه تولدت مبارک،یادش بخیرسال قبل که یهو زنگ زدی و ..........

آره عمو ابوافضل و خاله فریده  من توی این بازی تلخ باختم،آره  بازی شطرنجی که شما  واسمون درست کردید خودتون میدونیی من حتی یه بار توی اون همه عصبانیتها به حامد  نگفتم دوست ندارم بلکه بیشتر  از حد خودش  قد خدا دوست داشتم و هیچ باری حرفمو ۲تا نکردمو همیشه دوستش  داشتم و برعکس شما  که همیشه از عشقمون کینه به دل میگرفتید من همیشه بیشترو  بیشتر عاشقش میشدم، نذاشتید  منو حامد به هم برسیم و مرگ پسرتونو ترجیح دادید به ثروت  حرفی نیست یه روزی روزگاری به اشتباهاتتون  پی  میبرید،توی این بازی شطرنج من و حامد  مهره ی سیاه بودیم و شما  مهره ی سفید ،ولی اینو بدونید  که از سفید بودن فقط رنگشو اینورو اونور با خودتون  یدک میکشیدی و دل تاریکتون  یه چیزه دیگه میگفت،از اون همه مهره های شما هیچ مهره ی نسوخت نشکست،اما من و حامد از اون همه مهره فقط ۳تا مهره ی سرباز برامون مونده،اولین مهره که دارم توی این شکست باهاش به سختی روزگارمو میگذرونم مهره ی خاطره است که من با خاطراتی که با حامدم  داشتم زندگیمو سر میکنم و میسوزمو  میسازم،دومین مهره که همیشه روی دلم سنگینی میکنه مهره ی مرگ حامد میتونه باشه و هست،مهره ی که به من توی این شکست میگه دیگه کسی بعد حامد  لیاقت دوست داشتن و نداره،و مهره ی سومی که به من امید میده واسه ی ادامه دادن به زندگی و عشقبه حامد  مهره ی یقین میتونه باشه،آره عمو ابوالفضل و خاله فریده هیچ کس نیست که بخاطر شما  از خدا بگذره و  به خاطر ثروتشون   حاضر باشه تیکه تیکه ی جسمش رو بفروشه بچه خودشو تو این راه شهید کنه ،و حتی حاضر باشه واسه شاد شدن تو دستاش آلوده به دزدی بشه. آره حامد،من توی عشقمون خدارو فراموش کرده بودم و فقط برای تو گریه میکردم و تورو از پدر  و مادرت  گدائی میکردم،وقتی که حضرت  یعقوب نبی اونقد واسه نبودن یوسف گریه کرد تا چشماش کور بشه جبرئیل از طرف خداوند به او نازل شد و بهش گفت تو  فقط داری واسه ی یوسف گریه میکنی و تو یوسف رو از خودش میخوای نه از خدای او و تو باید همچون ابراهیم فرزندت را  برای خداوند قربانی کنی تا خداوند او را به تو بازگرداند... آره یعقوب نبی به اشتباه خودش پی برد و یوسف را در راه خدا قربانی کرد ودستانش را به سمت خدا برد ویوسف را از خداوند  خواست و بخاطر این سالها از خداوند طلب بخشش کرد..... آره حامدم منم اونقد واسه ی تو واسه ی دستات گریه کردم و همیشه دستاتو از  پدرو مادر بی مروتت  گدائی میکردم،و مثل بت در وجود خودم میپرستیدمت و عبادتت میکردم تا جائی  که دستای تو شده بود مهر و سجاده ی  نمازم و قلبت و عشقت شده بود کعبه ی  وجودم،و امروز تو و عشقمون و سالهائی  که با تو بودم در راه خدا قربانی میکنم و از خداون به خاطر این چند ماه واسه ی دوتامون طلب بخشش میکنم و امیدوارم که خداوند یک روز دوباره منو تورو در مسیر هم قرار بده(امین یا رب العالمین). البته اون دنیا  حامد عزیز دلم جدائی برام خیلی سخته ولی میفهمم و میبینم که چاره ای جزء این  ندارم و برام هیچ راهی نمونده،دلم میخواد  وقتی میمیرم با گریه بمیرم در حال اشک ریختن بمیرم در حال مرگم صورتم خیس از اشک باشه و با هق هق بمیرم تا اینکه همه بدونن از این جدائی و مرگ دلم راضی نبود و از دست مرگ تو  دغ کردم....... راستی از اینکه بعد از جدایئ هزار هزار  هق هق و هزار هزار قطره اشک جا گذاشتی ازت ممنونم.امیدوارم روحت شاد باشه اگه توی مسیر من و تو کسی خبت و خطا  کرد من بودم نه تو .دلم واسه ی دستات تنگ میشه همیشه حسرتشون تو دلم میمونه.آه آه........... 

طبیعت زیبا بود، طبیعت بی همتا بود ،پرندگان حیوانات به زیبائی با عشق در کنا رهم زندگی میکردن ،جنگل زیبا بود دریا آرام بود  آسمان جائی برای رهائی و آزادی پرندگان بود ،کوه و کوهستان مظهر غرور بود و ...........................اما داستان از اینجا شروع شد که دست انسان به نام پیشرفت علم در طبیعت باز شد تا که جیب سهام داران پر از ثروت شود ،کوه را با تمام غرورش به نام معدن خورد میکردن تا عمقی پیش میرفتن که دیگه هیچ غروری برای کوه نمیماند وریزش میکرد،دست در جنگل گذاشت و به بهانه چیدن یک شاخه گل بازار تنه ی چوب به نام کاغذ  گرم شد گرم شد واز هزاران هزار یا میلیونه درخت فقط ده ها درخت  باقی مانده وحتی به فکر این نبودن که اکسیژن یه روز به سختی تولید میشه،دست به آسمان بردن و آزادی را از پرنده گرفتن و او را به جرم زیبائی وخوش اوازی در قفس حبس کردن و حکم ابد را  به او دادن،دست در دریا برد تا جائی که سونامی و هزاران سونامی  ایجاد شد وهزاران نهنگ حودکشی کردن و انسان به نام تجارت طبیعت  را به سمت نابودی میکشاند و اما ................

دست انسان در عشق:

اگه شما به گوشه گوشه ی طبیعت نگاه کنید و حس کنید میبینید ذره ای ز محبت خدا در دل هر موجودی نهفته است و خداوند خالق عشق و محبت دنیا هست اگه به خاک به درختان به آسمان به ابر به باران و .........نگاه کنید میتونید محبت خدارو حس کنید و لمس کنید اما لعنت به روزی که انسان دست در عشق گذاشت... روزگاران پیش عشق عشق واقعی بود، مجنون بود لیلا بود،شیرین بود  فرهاد بود(نمیدونم تا حالا عظمت کوه بیستون رو دیدید یا نه اگه دیده  باشید به حرف من میرسید)،واز همه مهمتر زهرا بود علی بود،ولی  دست انسان به نام لذت دنیوی وهوس در عشق رفت تا جائی که امروز یک دختر یا یک پسر به نام عشق و عاشقی و با فریب دامن خودشرو از دست میده ، وبه نام عشق و عاشقی یک پسر با ده دختر یا بیشتر در ارتباطه و یا یک دختر به نام عشق و دوست داشتن وبرای خالی کردن لذتش با چندین پسر رابطه ی عشقولانه داره و ...........وای به ما انسانها وای به اون انسانهائی که به نام عشق  به نام عاشقی طبیعت زیبای سرزمین عشق رو خراب کردن و به گنداب و لجن زار نفرت کشوندن و وای بر کسانی که به نام عشق و زندگی و ازدواج دامن هزاران دختر و پسر رو به کثافت میکشونن. وعشق به سمت نابودی میروه ،این روزا به هرکی میگی عشق یا بهت میخنده یا مسخرت میکنه یا میگه عشق کدومه عاشقی کدومه و داستان عشق امروزه شده مضحکه ی چهارتا هوس بازه دنیا پرست خدا میدونه که این موجود زیبا رو به خاطر لذتشون به کجاها میکشونن و و و ...............................

و اما و اما......................

من همون جزیره بودم خاکی و صمیمی و گرم
 واسه عشق بازی موجا قامتم یه بستر نرم
یه عزیز دردونه بودم پیش چشم خیس موجا
 یه نگین سبز خالص روی انگشتر دریا
تا که یک روز تو رسیدی توی قلبم پا گذاشتی
غصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشتی
زیر رگباره نگاهت دلم انگار زیر و رو شد
برای داشتن عشقت همه جونم آرزو شد
تا نفس کشیدی انگار نفسم برید تو سینه
ابر و باد و دریا گفتن حس عاشقی همینه
اومدی تو سرنوشتم بی بهونه پا گذاشتی
اما تا قایقی اومد از من و دلم گذشتی
رفتی با قایق عشقت سوی روشنی فردا
من و دل اما نشستیم چشم به راهت لبه دریا
دیگه رو خاک وجودم نه گلی هست نه درختی
لحظه های بی تو بودن می گذره اما به سختی
دل تنها و غریبم داره این گوشه می میره
ولی حتی وقت مردن باز سراغتو می گیره
می رسه روزی که دیگه قعر دریا می شه خونم
اما تو دریای عشقت باز یه گوشه ای می مونم

سلام سلام به شما عزیزان مرسی که بهم لطف دارید مرسی که به خاطر عشق از دست رفته من اشک میریزید یکی از بچه ها به اسم دو دلداده شماره منو خواسته بود عزیزم الهی دورت بگردم ببخشید شرمنده اما به خدا من موبایل ندارم موبایل داشته باشم که کی بهم زنگ بزنه دلتنگی های شبونم داره دیوونم می کنه نمی دونید چه عذابی دارم می کشم اگه عاشقید اگه کنار همید قدر همو بدونید نذارید عشقتونو بکشن و همیشه محکم باشید حامد من محکم نبود منو زود گذاشته و رفت خانواده نامسلمونشم بی تقصیر نبودند اما در هر حال من عاشق  حامدم حتی اگه کنارم نباشه قلبش - خاطراتش- بوی تنش طعم لباش- گرمی وجودش و ....همیشه  خدا  حس می کنم

دوستت دارم از همیشه بیشتر  حامد   حامد    حامد    حامد  

((راسی اگه می خواید به مطالب قبلیم هم بخونید  توی ارشیو به گزینه ماه مرداد کلیک کنید تا کل وب واستون باز بشه))